Wzmocnione odpowiedzi immunologiczne przy użyciu funkcjonalizowanego biosensora SPR

Prosta platforma testowa porty bocznego na fluorescencji do szybkiego badania przesiewowego porty grypy B.

Z powodzeniem opracowano prostą platformę testową przepływu bocznego opartą na fluorescencji do szybkiego badania przesiewowego wirusa grypy B jako modelową cząsteczkę docelową. W tej pracy nanocząsteczki krzemionki obciążone Cy5 bezpośrednio  sprzężono  z przeciwciałami  monoklonalnymi , swoistymi dla nukleoproteiny B grypy, metodą bezpośredniej fizysorpcji i wykorzystano jako sondy detektorowe. Stosując to podejście, dodatkowo określono odpowiedź sygnału na detekcję przy użyciu metody pomiaru natężenia sygnału fluorescencyjnego za pomocą przenośnego czytnika w połączeniu z analizą obrazowania fluorescencyjnego.

Stopień, w jakim wykrywana jest odpowiedź sygnału fluorescencji, jest proporcjonalny do ilości docelowego białka wirusa obecnego w układzie, odzwierciedlony przez akumulację utworzonych  koniugatów cząstka- przeciwciało w układzie testowym. W zoptymalizowanych warunkach system jest w stanie wykryć białko wirusa grypy B na poziomie 0,55 μg na check w ciągu 30 minut, przy użyciu niewielkich próbek o objętości zaledwie 100 μl (R 2  = 0,9544). Oprócz prostoty, dalsze zastosowanie systemu do wykrywania białka wirusa grypy B zostało zademonstrowane przy użyciu nośnika transportu wirusa jako matrycy próbek. Wykazano również, że system może przeprowadzać wykrywanie bez reaktywności krzyżowej z innymi blisko spokrewnionymi wirusami układu oddechowego.

psmhs
psmhs

Wzmocnione odpowiedzi immunologiczne przy użyciu funkcjonalizowanego biosensora SPR opartego na MoS   do linii PAPP-A2 w próbkach surowicy matki w celu badania przesiewowego w kierunku zespołu Downa płodu

Kontekst:  Ze względów edukacyjnych, społecznych i ekonomicznych coraz więcej kobiet opóźnia poród. Jednak zaawansowany wiek matki wiąże się z kilkoma niekorzystnymi skutkami ciąży, w szczególności z wysokim ryzykiem zespołu Downa (DS). Dlatego coraz ważniejsza jest możliwość wykrycia zespołu Downa płodu (FDS).

Metody:  Opracowaliśmy skuteczny, bardzo czuły biosensor powierzchniowego rezonansu plazmonowego (SPR) z biochemicznie wzmocnionymi odpowiedziami przy użyciu folii z dwusiarczku karboksylowo-molibdenu (MoS 2 ) .

Zastosowanie kwasu karboksylowego jako modyfikator powierzchni MOS 2  promowane i utworzoną dyspersję specyficzne trójwymiarowe koordynacyjne. Kwas karboksylowy unieruchomił niezmodyfikowane  przeciwciała  w sposób, który zwiększył biopowinowactwo MoS 2  i zachował właściwości rozpoznawania biologicznego powierzchni czujnika SPR. Kompletny antygen białko osocza A2 związane z ciążą (PAPP-A2)  sprzężone  z karboksylem-MoS 2-modyfikowany złoty chip wzmacniający sygnał i poprawiający czułość wykrywania.

Ten heterostrukturalny interfejs miał wysoką funkcję roboczą, a tym samym poprawił wydajność energii pola elektrycznego plazmonu powierzchniowego. Wyniki te dostarczają dowodów, że interfejsowe pole elektryczne poprawiło wydajność biosensora SPR.

Wyniki:  Biosensor SPR oparty na karboksylo-MoS 2 został z powodzeniem zastosowany do oceny poziomu PAPP-A2 w badaniach przesiewowych w kierunku zespołu Downa płodu w próbkach surowicy matki. Granica wykrywalności wynosiła 0,05 pg / ml, a liniowy zakres roboczy wynosił od 0,1 do 1100 pg / ml. Kobiety z kątem SPR> 46,57 m ° były ściślej związane z zespołem Downa płodu.

Po zoptymalizowaniu do badań przesiewowych zespołu Downa w surowicy uzyskano średni powrót do zdrowia 95,2% i względne odchylenie standardowe 8,5%. Nasze odkrycia sugerują, że technologia SPR oparta na karboksylo-MoS 2 może mieć przewagę nad konwencjonalnym testem ELISA w pewnych sytuacjach.

Wniosek:  Bioczujniki SPR na bazie karboksylo-MoS 2 mogą być stosowane jako nowa technologia diagnostyczna w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na badania przesiewowe w kierunku zespołu Downa płodu w próbkach surowicy matki.

Nasze wyniki wykazały, że biosensor SPR oparty na karboksylo-MoS 2 był w stanie określić poziomy PAPP-A2 z akceptowalną dokładnością i odzyskiem. Mamy nadzieję, że ta technologia będzie badana w różnych badaniach klinicznych oraz w rzeczywistych zastosowaniach w przyszłości do badań przesiewowych i wczesnej diagnostyki.

Jednorodne celowanie w guza za pomocą pojedynczej strony skoniugowanych nanociało-lek z domeną wiążącą albuminę ukierunkowaną na HER2 prowadzi do długotrwałej remisji guza u myszy

Wstęp:  Niejednorodna dystrybucja  koniugatów przeciwciało- lek (ADC) w guzach litych jest głównym czynnikiem ograniczającym ich szerokie zastosowanie kliniczne. Wykazano, że nanociała szybko przenikają do ksenoprzeszczepów, umożliwiając bardziej jednorodne celowanie w guzy. Jednak ich szybki klirens nerkowy może utrudniać ich zastosowanie jako koniugatów leków z nanociałami (NDC).

Tutaj oceniamy, czy wydłużenie okresu półtrwania poprzez niekowalencyjne oddziaływanie z albuminą może korzystnie wpłynąć na skuteczność NDC ukierunkowanego na HER2.

Metody:  Nakierowane na HER2 nanociało 11A4 i nieistotne nanociało R2 zostały genetycznie połączone z domeną wiążącą albuminę (ABD) na ich C-końcu. Wiązanie zarówno z albuminą, jak i komórkami nowotworowymi określono za pomocą testów opartych na teście ELISA. Potencjał internalizacji, jak również   skuteczność NDC in vitro przetestowano na komórkach wykazujących ekspresję HER2. Okres półtrwania jodowanych R2 i R2-ABD w surowicy badano na myszach bez guza.

Dystrybucję znakowanych fluorescencyjnie 11A4 i 11A4-ABD oceniano  in vitro  w sferoidach 3D. Następnie   rozkład in vivo oceniono za pomocą optycznego obrazowania molekularnego i  ex vivo  przez biodystrybucję tkanki i analizę immunohistochemiczną guza po dożylnym wstrzyknięciu IRDye800-sprzężone  nanociała u myszy z HER2-dodatnimi podskórnymi przeszczepami. Wreszcie, badania skuteczności przeprowadzono na myszach z heteroprzeszczepem NCI-N87 HER2-dodatnich, którym dożylnie wstrzyknięto pojedynczą dawkę (250 nmol / kg) nanociał  skoniugowanych  z aurystatyną F (AF) za pośrednictwem maleimidu lub organicznego Pt (II) – oparty na łączniku.

Wyniki:  11A4-ABD był w stanie wiązać albuminę i HER2 i był internalizowany przez komórki wykazujące ekspresję HER2, niezależnie od obecności albuminy. Interakcja z albuminą nie zmieniła jej dystrybucji przez sferoidy 3D. Fuzja z ABD spowodowała 14,8-krotny wzrost okresu półtrwania w surowicy, co ilustruje nieistotne nanociało.

Ponadto fuzja ABD przedłużyła akumulację 11A4-ABD w heteroprzeszczepach wykazujących ekspresję HER2 bez wpływu na oczekiwaną jednorodną dystrybucję wewnątrz guza. Ponadto zaobserwowano zmniejszone zatrzymywanie w nerkach nanociał połączonych z ABD. Wreszcie, podanie pojedynczej dawki 11A4-ABD-maleimidu-AF lub 11A4-ABD- Lx -AF doprowadziło do długotrwałej remisji guza u myszy z heteroprzeszczepem HER2-dodatnim NCI-N87.

Wniosek:  Nasze wyniki pokazują, że fuzja genetyczna nanociała z ABD może znacznie wydłużyć okres półtrwania w surowicy, powodując przedłużoną i jednorodną akumulację guza. Co najważniejsze, zgodnie z imponującą skutecznością przeciwnowotworową obserwowaną po podaniu pojedynczej dawki 11A4-ABD-AF, nasze dane ujawniają, że monowalentne internalizujące się nanociała połączone z ABD mają potencjał do rozwoju wysoce skutecznych NDC.

Immunohistochemiczna lokalizacja i farmakokinetyka teikoplaniny, Lek przeciw MRSA, w nerce szczura przy użyciu nowo opracowanego swoistego przeciwciałaTRANSLATE

Przygotowaliśmy przeciwciało poliklonalne   przeciwko koniugatowi teikoplanina (TEIC)-albumina surowicy bydlęcej, które było specyficzne zarówno dla skoniugowanych, jak   i wolnych kind TEIC. Wykazaliśmy, że to  przeciwciało  można wykorzystać do wykrywania zależnej od czasu lokalizacji TEIC w nerkach szczurów.

Immunohistochemia wykazała immunoreaktywność specyficznie w mikrokosmkach i cytoplazmie wierzchołkowej komórek nabłonka w odcinkach kanalików proksymalnych S1 i S2, 1 godzinę po dożylnym wstrzyknięciu TEIC, z wyższą intensywnością barwienia w segmentach S2. Komórki nabłonkowe segmentów S3 wykazywały umiarkowane barwienie immunologiczne z kilkoma komórkami wykazującymi barwienie jądra. Ponadto stwierdziliśmy, że dystalne kanaliki i przewody zbiorcze zawierały zarówno komórki TEIC-dodatnie, jak i ujemne.

Immunoreaktywność TEIC gwałtownie spadła w czasie; tylko słabe zabarwienie pozostało w segmentach S3, dystalnych kanalikach i przewodach zbiorczych 24 godziny po podaniu. Nie wykryto żadnego zabarwienia 7 dni po wstrzyknięciu. Wyniki te znacznie różniły się od wyników uzyskanych w naszym poprzednim badaniu przy użyciu wankomycyny, która wykazała umiarkowane zabarwienie odcinków kanalików proksymalnych S1 i S2, kanalików dystalnych oraz przewodów zbiorczych Eight dni po podaniu. Niższa akumulacja TEIC w tkankach może odpowiadać za mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w porównaniu z wankomycyną.

Leave a Comment